پرونده فرزاد کمانگر نشانگر اين است
که چگونه نقض حقوق بشر در ايران عادی شده است.جو ستورک نایب رئیس بخش خاورمیانه سازمان دیده بان حقوق بشر

هنگامي كه مشخصات مرا مي نوشتند از قوميتم مي پرسيدند و تا مي گفتم <كرد> هستم بوسيله شلاق شلنگ مانندي تمام بدنم را شلاق ميزدند . به خاطر مذهب نيز مورد فحاشي ، توهين و كتك كاري قرار ميدادند . بخاطر موسيقي كردي كه روي گوشيم موبايلم بود تا مي توانستند شلاقم ميزدند . دست هايم را مي بستند و روي صندلي مينشاندند و به جاهاي حساس بدنم ... فشار وارد مي كردند و لباسهايم را از تنم به طور كامل خارج مي كردند و با تهديد به تجاوز جنسي با چوب و باتوم آزارم مي دادند ."نيروهاي امنيتي بي توجه به بي ربط بودن ‏سئوالات و خواسته ها، از آقاي کمانگر خواستند از پيگيري وضعيت برادر دربندش دست برداشته، اسامي ‏معلماني که طي فراخواني قصد دارند هفته معلم را به صحنه حمايت از فرزاد کمانگر تبديل نمايند را اعلام ‏نمايد. همچنين دستگاه اطلاعاتي قصد داشته است تا طي برگه اي از قبل آماده شده با متن تعهد به عدم جمع ‏آوري امضاء و مصاحبه با رسانه ها انصراف از پيگيري و حمايت از فرزاد کمانگر را بر خانواده وي تحميل ‏نمايد."

فراخوان همبستگی با فرزاد کمانگر معلم محکوم به اعدام


http://www.f-kamangar.hra-iran.org/