الهه بقراط

به کارمند اداره خارجی ها می گویم: «نامه مرا دریافت کردید؟ آیا به آن ترتیب اثر دادید؟» می گوید: «بله، نامه تان ضمیمه پرونده شد ولی کاری از دست من ساخته نیست. من در این مورد تصمیم نمی گیرم». می گویم: «پس چه کسی تصمیم می گیرد؟ چطور شده تا سال 2007 جلوی تابعیت پناهندگان نوشته می شد: ایرانی، و حالا می نویسید: جمهوری اسلامی ایران!» می گوید: «این مدارک در چاپخانه دولتی آلمان تهیه می شوند و آنها چیزی را چاپ می کنند که به آنها ابلاغ شده است». می پرسم: «چه کسی به آنها ابلاغ می کند؟» پاسخ می دهد: «فکر می کنم وزارت کشور». می گویم: «شما متوجه منظورم می شوید؟» او که با حوصله گوش می کند می گوید: «راستش نه، چه فرقی دارد؟» برای او واقعا هم فرقی ندارد و من باید فرق اش را به او توضیح بدهم: «ببینید، در مدرک شناسایی و گذرنامه شما هم در برابر تابعیت نوشته شده: آلمانی، و نه جمهوری فدرال آلمان!» ظاهرا به نظرش منطقی می رسد. ادامه می دهم: «برای یک اسپانیایی و یک سوئدی هم رژیم آن کشور را به عنوان تابعیت نمی نویسند. یعنی نه مشروطه پادشاهی سوئد یا اسپانیا، بلکه می نویسند: اسپانیایی یا سوئدی. همانطور که در نامه ام نوشتم این از نظر زبان و مفهوم هم غلط است. یعنی تابعیت شما، یا همانطور که کنارش به انگیسی و فرانسوی زیر عنوان ملیت آمده است، با سرزمین تعیین می شود و نه با حکومت».

جایش نبود که برایش از «کشور» و«حکومت» و «دولت» و «سرزمین» و تفاوت آنها حرف بزنم. ولی می پرسم: «اگر همین فردا «جمهوری اسلامی ایران» وجود نداشته باشد، آن وقت تکلیف من چه می شود؟! من تابعیت چه و کجا را خواهم داشت؟! مگر نه اینکه همچنان ایرانی خواهم ماند؟!» لبخند می زند و می گوید: «حتما این را عوض می کنند!» من هم لبخند می زنم. ولی دست بر نمی دارم. می گویم: «این اصلا با موقعیت من به عنوان پناهنده سیاسی مطابقت ندارد. من مخالف جمهوری اسلامی هستم و مطلقا خودم را تابع آن نمی دانم. تابعیت و ملیت من مربوط به ایران است و نه رژیمی که در آنجا حکومت می کند. خودتان دو صفحه بعد نوشته اید این گذرنامه برای همه کشورها معتبر است مگر ایران! اگر من تابعیت «جمهوری اسلامی ایران» را می داشتم که این گذرنامه برای من صادر نمی شد، بلکه گذرنامه ای می داشتم که برای جمهوری اسلامی معتبر باشد!»مرد جوان دوباره لبخند می زند و می گوید: «می توانید به مسئولان وزارت کشور اعتراض کنید». در حالی که کاغذ کوچکی را بسیار باریک تا می کنم می گویم: «حتما این کار را می کنم. ولی تا آن موقع این را روی این «ایسلامیشه ریپوبلیک» می چسبانم». او جلوی خنده اش را می گیرد و من کاغذ را با آب دهان روی نام «جمهوری اسلامی» طوری می چسبانم که فقط «ایران» دیده شود.

 حزب مشروطه ايران